اون همدم قطره قطره های اشک رو نگاه می کنه, می خونه و می بوسه و افسوس می خوره که دیگه کاری از اون بر نمیاد.

اصلا خدا کنه یه روزی بیاد که اونیکه درد عشق رو دچار می شه توی غربت دلش بمیره و هیچکس برای دفنش نره. این رسم دنیای تلخ ماست.

وقتی زنده ای یه نفر هم سراغت رو نمی گیره وقتی می میری برای همه عزیز میشی. زنده باد غم و تنهایی که همیشه بی ریا در کنارم بودند و هستند.

روز مرگم هر که شیون کند از دور و برم دور کنید. همه را مست و خراب از می انگور کنید. مزد غسال مرا سیر شرابش بدهید. مست مست از همه جا حال خرابش بدهید. بر مزارم نگذارید بیاید واعظ. پیر میخانه بخواند غزلی از حافظ. جای تلقین به بالای سرم دف بزنید. شاهدی رقص کند جمله شما کف بزنید. روز مرگم وسط سینه من چاک زنید. اندرون دل من یه قلمه تاک زنید. روی قبرم بنویسید وفادار برفت. آن جگر سوخته خسته از این دار برفت..

بي مخــــاطب :

شاید یه کسی شب ها یرای اینکه خواب تو رو ببینه به خدا التماس میکنه. شاید یه کسی به محض دیدن تو دستاش یخ میزنه و تپش قلبش مرتب بیشتر میشه. ولی مطمئن باش یه کسی شب ها به خاطر تو توی دریای اشک می خوابه. ولی تو اون رو نمیبینی.

بي مخاطـــب :

تنها شاديه زندگيم اينه كه هيچكس نمي دونهكه تا چه حـد غمگينم

بي مخاطــب :

من همان گلي هستم كه در بيابان عــشق پژمرد ولي منت بارون رو نكشيد ...