آسمان سياه مست بود
تکه هاي درشت ِ تگرگ ,وقيحانه به آن سوي پنجره بوسه مي زد
گويي که دست چين شده بودند از ميان بساط ِ در هم فروشان ِ آسمان
و سوي ديگر ِپنجره
همچو پير دختران ِ حسرت به دل ِ نيم بوسه اي ,

آرام آرام ,تکه تکه بغضش را فرو ميداد تا که در بطن ِ فراموشي ,هضم شود
و من صداي "آخ " گفتن بنفشه اي را شنيدم که به گمانم زرد بود
آنگاه که تگرگي بر ظرافت تنش نشست
ولوله اي بر پا بود
کسي فرياد مي زد:" لباس ها را از روي بند ِ رخت جمع کن "
در حرکت ِ شتاب زده ي دخترک ,سي/نه بندي بر زمين افتاد
و شرم در دختر هويدا ...
و من انديشيدم که چه ساده مي توان شرمگين شد!
همان شب بود!
همان شب که تو برايم ,تکه اي نور آوردي
و من ,تو را از عطر رازقي هاي خشکيده در جيب هايت شناختم
از رگ هاي دستانت که در آنان " زندگي " جاري بود
آري ...
همان شب بود!
آن شب که ايمان در من زنده شد و من به بار نشستن بذرهاي نيايشم را ديدم
همان چله نشيني ِ محراب هاي فراموش شده را
که دست بر دامن آسمان مي گرفتم و آمدن کسي از طايفه ي دلدادگي را
نذر ِ هميشه خداي زنان روستايي مي کردم
به حرمت بوي نان هاي محلي ...
و زندگي در آمدن ِتو بود که تولدي دوباره اش را به سور برخاست
همان شب بود!
همان شب که تصوير گم شده در آينه ,به زلاليتش بر گشت
و در سروشي ماندني
از مجاورت ِ نجواهاي دل سپردگي, سر بلند و پر غرور گذشتم
و چشمهايم از غلظت ِ تجارب ِ جواني ام ,لبريز شد و آنگاه ,جهان ,خاکستري نمود
و من از کالبد ِ کسي ,خارج شدم
دخترک رنگ پريده اي که در انتظار ِ باران ,مسخ شده بود
غافل از هياهوي روزگار که در پشت ِسرش جاري بود
و در نگاه او
زندگي , حرکت ِ آونگي بود مکرر... در فاصله ي ميان ِ بودن و نبودن
دخترکي که گويي...
همزاد ِمن بود !
....
همان شب بود!
شبي که اندکي پس از آمدنت
رفتگري ,سوت زنان ,رد پايت را جارو زد
و من هيچ گاه ندانستم تو از کدام سرزمين آمدي
که قصه هايت هيچ دروغ نبود
هيچ ندانستم...
ندانستم...

 

 

 

 

کپی شــده از دفتر احساسات قشنک  MaHsA

خـط خـطیش کردم ساعت توسط ...امیرحسین...|